Mary Bell, η 11χρονη Serial Killer.

Ευχαριστώ πολύ τον υπεύθυνο έκδοσης του περιοδικού The Art of Crime, κ. Διονύση Χιόνη για την άδεια αναδημοσίευσης του παρόντος άρθρου από τεύχος 23 – Οκτώβριος 2012

.

Tης Ειρήνης – Έλλης Μπούτσικα, Δικηγόρου Αθηνών.            Επιμέλεια κειμένου: Βασιλεία Οικονόμου, Φιλόλογος –  Ιστορικός.

.

Είναι Δεκέμβριος του 1968 και στην πόλη Newcastle της Μεγάλης Βρετανίας, η 11χρονη τότε Mary Bell καταδικάζεται ως ένοχη για το φόνο δύο αγοριών, του 4χρονου Martin Brown και του 3χρονου Brian Howe. Η φερόμενη ως «συνεργός» της, 13χρονη Norma Bell, (απλή συνωνυμία) αθωώνεται. H Mary Bell θα μείνει στην ιστορία ως ένα από τα πιο γνωστά παιδιά – κατά συρροή δολοφόνους, και θα συνεχίσει να απασχολεί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για πολλά έτη προσελκύοντας το ενδιαφέρον μελετητών και ερευνητών, καθώς η υπόθεσή της συγκεντρώνει σημαντικές ιδιαιτερότητες.

Ας δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Τα πρώτα χρόνια.

H Mary Bell σε ηλικία 10 χρονών

Η Betty Bell, γεννημένη στη Γλασκώβη το 1940, κατά την παιδική της ηλικία περιγραφόταν ως ένα βαθειά θρησκευόμενο κορίτσι που η έντονη ενασχόλησή της με τα εκκλησιαστικά έκανε την οικογένεια της να πιστεύει πως είναι πολύ πιθανό μεγαλώνοντας να γίνει καλόγρια. Σύμφωνα με συγγενείς, δεν υπήρχαν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας ωστόσο η Betty Bell όσο περνούσαν τα χρόνια παρουσίαζε τάσεις φυγής και απομάκρυνσης. Κρίσιμο ρόλο φαίνεται να έπαιξε ο θάνατος του πατέρα της καθώς μετά από αυτό το γεγονός, η νεαρή άρχισε να έχει βίαια ξεσπάσματα, προκάλεσε στον εαυτό της overdose ναρκωτικών και εν τέλει το 1957, σε ηλικία μόλις 17 χρονών, έφερε στον κόσμο ένα κοριτσάκι αγνώστου πατρός. Το κορίτσι αυτό ήταν η Mary Bell.

Tα παιδικά χρόνια της Mary (ή May όπως την φώναζαν συνήθως) Bell θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηριστούν εφιαλτικά. Έτσι κι αλλιώς ήταν προϊόν ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και η μητέρα της από τη γέννα ακόμα, έδειχνε απώθηση προς το παιδί της ενώ αργότερα έκανε προσπάθειες να τη δώσει σε θετή οικογένεια (αν και πιο πολύ εγκατάλειψη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παρά νόμιμη υιοθεσία) .Παρ’ ολ’ αυτά, έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα ξαναγύρισε και διεκδίκησε πίσω τη μικρή.  H Betty, προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην, κατέληξε στην πορνεία. Η κόρη της συχνά γινόταν είτε μάρτυρας των «επαγγελματικών» συνευρέσεων της μητέρας της είτε έπεφτε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης στα χέρια των εκάστοτε πελατών. Ήδη από νήπιο οδηγήθηκε στο νοσοκομείο για πλύση στομάχου, σχεδόν ετοιμοθάνατη, από υπερβολική δόση ναρκωτικών και χαπιών που βρίσκονταν εκτεθειμένα μέσα στο σπίτι. Αυτό το δυστυχές συμβάν, επαναλήφθηκε αρκετές φορές στο μέλλον καθώς η Betty έλειπε συχνά σε διπλανές πόλεις για να συναντήσει πελάτες, αφήνοντας την μικρή της κόρη χωρίς επίβλεψη.

Η Mary ήδη από την ηλικία των δύο ετών άρχισε να φανερώνει τα πρώτα σημάδια συναισθηματικής αποκοπής από τους γύρω της.  Έδειχνε απόμακρη και ψυχρή, δεν έκλαιγε και είχε πολύ βίαια ξεσπάσματα. Μεγαλώνοντας έγινε άτακτη και απείθαρχη, ξεκινούσε καυγάδες με τα άλλα παιδιά στο σχολείο, κλωτσούσε, χτυπούσε και σύντομα οι συμμαθητές της άρχισαν να τη φοβούνται και να μην τη συναναστρέφονται. Η δασκάλα της στο νηπιαγωγείο θυμάται χαρακτηριστικά ένα περιστατικό, όπου η Mary είχε τυλίξει τα χέρια της γύρω από το λαιμό ενός αγοριού και τον έσφιγγε, κι όταν της ζήτησε να σταματήσει, εκείνη απάντησε απορώντας «Γιατί; Μπορεί να τον σκοτώσει αυτό;».

Μεγαλώνοντας η Mary, παρουσίαζε έντονο πρόβλημα ακράτειας κατά τη διάρκεια της νύχτας, κάτι που οι μελετητές έχουν κατατάξει στη λεγόμενη «Τριάδα» συμπτωμάτων που παρουσίαζαν πολλοί κατά συρροή δολοφόνοι στην παιδική τους ηλικία, μαζί με την κακοποίηση ζώων και την πυρομανία. Η Mary είχε βασανίσει και σκοτώσει πολλά μικρά ζώα και ναι μεν, δεν έχει γίνει γνωστή κάποια απόπειρα εμπρησμού ωστόσο η βίαιη συμπεριφορά προς τους γύρω της ήταν αδιαμφισβήτητο γεγονός. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Betty, που είχε εξελιχθεί σε μια σκληρή και ψυχρή μητέρα, προκειμένου να τιμωρήσει και να νουθετήσει την κόρη της ώστε να σταματήσει να βρέχει το κρεβάτι της, κάθε φορά που συνέβαινε αυτό, έτριβε το πρόσωπο της μικρής πάνω στα ούρα και κρεμούσε το στρώμα έξω από το σπίτι φωνάζοντας και κατηγορώντας την, για να το δει όλη η γειτονιά. Η Mary για χρόνια μετά, θα φοβόταν να κοιμηθεί, μήπως και βρέξει άθελα της πάλι το κρεβάτι της.

Γενικότερα η σχέση της Mary με την μητέρα της ήταν πάντοτε ιδιαίτερη. Η Betty είχε μια συμπεριφορά «drama queen» και πάντα προσπαθούσε να τραβήξει την προσοχή και τη συμπόνια των άλλων με κάθε τρόπο. Ακόμα και μετά την καταδίκη της Mary, η Betty Bell έσπευσε να εκμεταλλευθεί ότι μπορούσε από την κατάσταση, παρουσιάζοντας στα ΜΜΕ τον εαυτό της σαν θύμα, σαν την αδικημένη από τη ζωή και τη μοίρα. Οι ειδικοί, μελετώντας την υπόθεση εκτιμούν πως ενδεχομένως να επρόκειτο για μια περίπτωση του «Munchausen by Proxy Syndrome» όπου κηδεμόνες έχοντες τεράστια ανάγκη για προσοχή, τραυματίζουν, δηλητηριάζουν σταδιακά, προκαλούν ασφυξία κ.τλ. στα παιδιά υπό την προστασία τους, προκειμένου να κερδίσουν τη συμπάθεια των άλλων. Ίσως αυτό να εξηγεί και το γεγονός πως παρά την κακομεταχείριση και την εγκατάλειψη της μικρής, η Betty πάντα ξαναγύριζε και προσπαθούσε να την κρατήσει κοντά της.

Οι δολοφονίες

Τέλη Μαΐου του 1968, στην περιοχή Scotswood του Newcasttle, τρία αγόρια ανακαλύπτουν σε ένα ερειπωμένο σπίτι ένα παιδί ξαπλωμένο δίπλα σε ένα παράθυρο, ακίνητο στο πάτωμα, με αίμα και σάλιο να έχει τρέξει στο μάγουλό του. Πανικόβλητα τρέχουν και ειδοποιούν κάποιους εργάτες που βρίσκονταν κοντά, οι οποίοι σπεύδοντας στο σημείο προσπάθησαν μάταια να επαναφέρουν στη ζωή τον μικρό. Ο 4χρονος Martin Brown ήταν ήδη νεκρός. Δεν υπήρχαν σημάδια βίας ή πάλης στο χώρο, μόνο ένα ανοιχτό μπουκάλι από ασπιρίνες πεταμένο δίπλα. Οι εργάτες θυμόντουσαν τον Martin να τριγυρίζει εκεί και μάλιστα τον είχαν κεράσει και μπισκότα. Κάποιο παιδί παρατήρησε τη Mary Bell με μία φίλη της, τη Norma Bell, να στέκονται κάτω από το παράθυρο του ερειπωμένου σπιτιού. Όπως αργότερα αποδείχτηκε η Mary είχε οδηγήσει εκεί τη Norma με σκοπό να της δείξει το φρικτό «κατόρθωμά» της. Παρ’ όλο που τελικά δεν κατάφεραν να φτάσουν στο σημείο που βρισκόταν το άψυχο σώμα του Martin, μιας και ο κόσμος που είχε μαζευτεί εκεί τις εμπόδισε, τα δύο κορίτσια δεν πτοήθηκαν και κατευθύνθηκαν στο σπίτι της θείας του νεκρού αγοριού για να της ανακοινώσουν πως έγινε ένα ατύχημα, πως κάτι συνέβη  στον Martin, πως υπήρχαν αίματα παντού και να έρθει να της δείξουν το μέρος. Επιπλέον οι μικρές είχαν μια ασυνήθιστη συμπεριφορά γύρω από το περιστατικό. Δεν έδειχναν φοβισμένες αλλά αντιθέτως περίεργες και ίσως και ενθουσιασμένες. Βομβάρδιζαν με ερωτήσεις τη θεία του Martin «Σου λείπει;», «Κλαις που πέθανε;», «Της λείπει της μαμάς του;» έχοντας ένα περίεργο χαμόγελο στα χείλη. Έφτασαν στο σημείο να ενοχλούν και τη μητέρα του αγοριού, June Richardson. Η Mary χτύπησε την πόρτα του σπιτιού της και ζήτησε να δει τον Martin και όταν η June της απάντησε με δάκρυα, πως ο μικρός της γιός έχει πεθάνει, η μικρή συνέχισε χαμογελώντας «Α, το ξέρω πως πέθανε! Ήθελα να τον δω μέσα στο φέρετρό του!»

Η αστυνομία μετά τις πρώτες έρευνες δεν κατάφερε να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά με τα αίτια θανάτου του μικρού παιδιού, αφήνοντας την υπόθεση απλά ανοιχτή, γεγονός που ξεσήκωσε κύμα αντιδράσεων στην τοπική κοινωνία ενώ παράλληλα ξεκίνησαν συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας για την επικινδυνότητα των μισογκρεμισμένων εγκαταλελειμμένων κτηρίων της περιοχής του Scotswood.

Την επόμενη μέρα, το πρωί της 27ης Μαΐου, οι δάσκαλοι του παιδικού σταθμού του  Woodlands Crescent θα έκαναν μια ανατριχιαστική ανακάλυψη.  Φτάνοντας στο σχολείο αντίκρισαν μια εικόνα καταστροφής: σημάδια βανδαλισμού, σκορπισμένες προμήθειες στο χώρο, πεταμένα καθαριστικά στο πάτωμα, αλλά το χειρότερο όλων ήταν τα τέσσερα σημειώματα που είχαν αφήσει εκεί οι άγνωστοι «δράστες».

Με πολύ θράσος, επιθετικότητα και βρισιές παραδέχονταν πως αυτοί ήταν που δολοφονήσαν τον Martin Brown. Τα σημειώματα ήταν κακογραμμένα με περίεργη γραφή. Όπως αποδείχθηκε στην πορεία για όλο αυτό ήταν υπεύθυνες η Mary και η Norma. Τα δε σημειώματα είχαν γραφτεί εναλλάξ και από τις δύο. Η αστυνομία όμως σε εκείνη τη φάση τα θεώρησε απλά μία κακόγουστη φάρσα και τίποτα παραπάνω.

Το σημειωματάριο

Το ίδιο πρωί η Mary έγραψε στο σημειωματάριο της για το γεγονός του θανάτου του Martin, με έναν ιδιαίτερο τρόπο, αναφέροντας συν τοις άλλοις πως «ήταν ένα αγόρι που απλά ξάπλωσε κάτω και πέθανε». Δίπλα στις σημειώσεις της έκανε και το σκίτσο ενός παιδιού που είχε την στάση στην οποία βρέθηκε νεκρός o Martin και κοντά του ένα δοχείο με τη λέξη “TABLET” προφανώς σχετιζόμενο με το κουτί ασπιρίνες που βρίσκονταν στον τόπο του εγκλήματος.  Ούτε αυτό όμως κίνησε την προσοχή της δασκάλας της.

Μεσολάβησαν από τότε αρκετά περιστατικά βίαιων ξεσπασμάτων της Mary, ακόμα και εναντίον της φίλης της Norma. Στα τέλη Ιουλίου δε, επισκεπτόμενη την οικία της οικογένειας Howe, ανέφερε πως η Norma ήταν αυτή που σκότωσε τον Martin στραγγαλίζοντας τον και έδειξε μάλιστα την κίνηση τυλίγοντας χαρακτηριστικά τα χέρια της γύρω από το δικό της λαιμό. Λίγες μέρες μετά, η Mary θα στραγγάλιζε και το δικό τους παιδί, τον 3χρονο Brian Howe.

31 Ιουλίου 1968. Το άψυχο κορμάκι του Brian βρέθηκε από την αστυνομία, ανάμεσα σε τσιμεντόλιθους, στην εργοστασιακή περιοχή του Scotswood. Νωρίτερα η Mary είχε προσπαθήσει να υποδείξει το σημείο που βρισκόταν το αγόρι στην αδερφή του, Pat Howe, που είχε ανησυχήσει από την πολύωρη απουσία του, λέγοντας της πως «ίσως παίζει κάπου εκεί»  αλλά η Norma που ήταν μαζί τους τη διέκοψε λέγοντας “Όχι, δεν πάει ποτέ προς τα εκεί!».¨ Όπως αργότερα αποκάλυψε η Norma, η Mary ήθελε να ανακαλύψει η Pat τον νεκρό αδερφό της για να τη σοκάρει.

Το πτώμα του αγοριού ήταν πεσμένο στο γρασίδι, καλυμμένο με χόρτα. Είχαν κοπεί τούφες από τα μαλλιά του, τα πόδια του έφεραν τρυπήματα από αιχμηρό αντικείμενο, είχε αφαιρεθεί ένα κομμάτι δέρματος από τα γεννητικά του όργανα και στην κοιλιά του είχε χαραχθεί με ξυράφι κάτι που έμοιαζε με το γράμμα «Μ». Ο θάνατος όμως είχε επέλθει με στραγγαλισμό και όλα τα παραπάνω τραύματα είχαν προκληθεί μετά θάνατον. Δίπλα στα χόρτα βρέθηκε πεταμένο ένα μισο-χαλασμένο ματωμένο ψαλίδι.

Τις μέρες που ακολούθησαν ξέσπασε πανικός στη μικρή κοινωνία του Scotswood. Ένα δολοφόνος παιδιών κυκλοφορούσε ελεύθερος αλλά η αστυνομία ήδη είχε αρχίσει να στρέφει την προσοχή της στα δύο κορίτσια. Οι  περίεργες συμπεριφορές τους, οι εκρήξεις θυμού, οι βίαιοι τσακωμοί μεταξύ τους αλλά και ο αλλόκοτος τρόπος με τον οποίο αντιμετώπιζε η Mary το θάνατο του Brian (στην κηδεία του χαμογελούσε και έτριβε τα χέρια της) άρχισαν να σφίγγουν τον αστυνομικό κλοιό γύρω τους.

Η σύλληψη και η δίκη 

Mary Bell

Οι Mary και Norma Bell δεν άργησαν να οδηγηθούν στη φυλακή. Τα δύο κορίτσια είχαν μια ιδιαίτερη αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Τσακώνονταν, αλληλοκατηγορούνταν αλλά για ένα περίεργο λόγο η μία αποτελούσε το στήριγμα και την ισορροπία της άλλης. Η Norma, αν και μεγαλύτερη, ήταν αρκετά παθητικός χαρακτήρας, φοβισμένη και όχι ιδιαίτερα εύστροφη. Αντίθετα η μικρότερη Mary ήταν δυναμική, κυριαρχική, ψυχρή, με υψηλό δείκτη ευφυΐας και πολύ καλή στο να χειραγωγεί και να χειρίζεται τους ανθρώπους γύρω της.

Από τη συλλογή των στοιχείων αλλά και από τις -με αρκετές αντιφάσεις και διαφορετικές εκδοχές- καταθέσεις των κοριτσιών, ήταν πλέον ξεκάθαρο πως ήταν οι βασικές ύποπτοι για τις δολοφονίες των μικρών αγοριών. Κι έτσι στις 5 Δεκεμβρίου του 1968, οδηγήθηκαν να δικαστούν ενώπιον του δικαστηρίου ενόρκων «Newcastle Assizes Moothall».

Η δίκη κράτησε αρκετές μέρες, υπό το έντονο φως των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Τα ξεσπάσματα και οι θεατρινισμοί της Betty Bell κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν βοήθησαν ιδιαίτερα την υπόθεση της κόρης της, η οποία αρνούταν τις κατηγορίες εις βάρος της και είχε μια λογική εξήγηση για οποιαδήποτε συμπεριφορά της καταλογιζόταν ως ύποπτη. Ήταν ομιλητική και ψυχρή. Ενώ αντίθετα η Norma, κλαίγοντας τρομαγμένη και με μια πιο έκδηλη παιδικότητα στην εκφορά του λόγου της αλλά και στην όλη της στάση, κατάφερε να γίνει πιο συμπαθής στους ενόρκους. Κατά τη διάρκεια της δίκης η Mary εξετάστηκε και από ψυχίατρο, ο οποίος κατέθεσε πως η μικρή παρουσίαζε κλασσικά συμπτώματα ψυχοπαθολογίας  (sociopathology) με έντονη έλλειψη ενσυναίσθησης, αδυνατούσε δηλαδή να αντιληφθεί και να λάβει υπ’ οψη τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων. Έκρινε πως ήταν ανίκανη να αισθανθεί τύψεις ή ειλικρινή μεταμέλεια και έδειχνε να μην εκδηλώνει η να αισθάνεται κάποιο συναίσθημα για όλη αυτή την κατάσταση. Ήταν συναισθηματικά παγωμένη και αποστασιοποιημένη από τα πάντα.

Η Mary λύγισε και ξέσπασε σε κλάματα μόνο κατά την απαγγελία της ετυμηγορίας εις βάρος της. Ένοχη για ανθρωποκτονία με το ελαφρυντικό της μειωμένης ευθύνης με ποινή φυλάκισης για αόριστο χρόνο. Αντίθετα η Norma κρίθηκε αθώα και καταδικάστηκε μόνο σε τρία χρόνια με αναστολή για τη διάρρηξη και τους βανδαλισμούς στον παιδικό σταθμό του Woodlands Crescent και τέθηκε υπό ψυχιατρική παρακολούθηση.

Τα χρόνια στις φυλακές και η ενηλικίωση

Έπειτα από την καταδίκη της, οι βρετανικές αρχές ήρθαν αντιμέτωπες με ένα πρακτικό πρόβλημα, αυτό της ελλείψεως κατάλληλου σωφρονιστικού καταστήματος για ένα 11χρονο κορίτσι που είχε κριθεί όμως τόσο επικίνδυνο. Τελικά κατέληξε τρόφιμος του αναμορφωτηρίου αρρένων Red Bank Special Unit αλλά πάρα τις πρώτες δυσκολίες, η παραμονή της εκεί έδειξε να επιδρά ευεργετικά στην ψυχοσύνθεσή της. Η καθημερινότητα της απέκτησε πειθαρχία, σταθερότητα και μια πιο φυσιολογική δομή από τη χαοτική και κακοποιητική κατάσταση που βίωνε η μικρή στο σπίτι της μητέρας της. Στο πρόσωπο του James Dixon, του διευθυντή προσωπικού, βρήκε μια πατρική φιγούρα που την ενέπνευσε και της έδωσε την ασφάλεια και την συνέπεια που τόσο είχε ανάγκη. Η Mary τον αγαπούσε, τον σεβόταν και τον θαύμαζε. Δυστυχώς οι δυσκολίες όμως δεν έλειψαν, καθώς μπαίνοντας στην εφηβεία η Mary μεταφέρθηκε σε σωφρονιστικό κατάστημα γυναικών, πράγμα που της διατάραξε πολύ τις ισορροπίες. Της δημιούργησε μέχρι και κρίση ταυτότητας φύλου αλλά τελικά κατάφερε να προσαρμοστεί και να επιβιώσει και εκεί. Στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν πολλά περιστατικά αποκλίνουσας συμπεριφοράς, μία αποτυχημένη απόδραση, μεταφορά σε άλλο σωφρονιστικό κατάστημα και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που αποτέλεσε γεγονός ηθικής αφύπνισης για την Mary, η οποία τελικά αποφυλακίστηκε σε ηλικία 23 ετών το Μάιο του 1980. Αντιμετώπισε δυσκολίες κοινωνικής επανένταξης και εξεύρεσης εργασίας. Τελικά επέστρεψε στο πατρικό της όπου συνέχισε να μένει με τη μητέρα της, ενώ παρά τις εντάσεις και τα προβλήματα οι σχέσεις τους έμοιαζαν να έχουν κάπως αποκατασταθεί. Το 1984, έπειτα από μία τυχαία συνεύρεση με έναν άνδρα, έμεινε έγκυος και έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι. 

Με τα φώτα της δημοσιότητας ακόμα στραμμένα πάνω της και με την αμφισβήτηση της κοινής γνώμης για το κατά πόσο ήταν κατάλληλη να γίνει μητέρα, η Mary Bell πάλεψε να αποδείξει πως είχε αλλάξει, πως ότι κι αν ήταν αυτό που την είχε οδηγήσει στο να διαπράξει αυτά τα φρικτά εγκλήματα δεν υπήρχε πια μέσα της. Οι ψυχίατροι και ψυχολόγοι που την παρακολουθούσαν κατά καιρούς, αν και δεν μπορούσαν να καταλήξουν σε ένα ασφαλές συμπέρασμα, δεν μπορούσαν ωστόσο και να αρνηθούν το γεγονός της αλλαγής αλλά και της θέλησης για προσπάθεια από πλευράς της Mary ώστε να έχει μια φυσιολογική ζωή και να μεγαλώσει σωστά το παιδί της. Ήταν όμως αυτό αρκετό; Μπορούσε τελικά μια κατά συρροή δολοφόνος να «θεραπευτεί»; Έπαιξε πραγματικά τόσο σπουδαίο ρόλο στη ζωή της το ότι η αντικοινωνική και ψυχωτική συμπεριφορά της έλαβε χώρα πριν την εφηβεία και επομένως μέσα από τη φυλακή, μπόρεσε να βρει τα μέσα ώστε να χτίσει τα κομμάτια της προσωπικότητάς της που έλειπαν και να θεραπεύσει αυτά που νοσούσαν; Η ίδια η ιστορία θα δώσει τις απαντήσεις.

H Mary Bell σε ηλικία 16 χρονών

Τελικά η Mary γνώρισε έναν άνδρα, τον ερωτεύτηκε και αποφάσισε να τακτοποιήσει τη ζωή της και να ζήσουν σαν οικογένεια σε μια επαρχιακή πόλη. Η αναγνωρισιμότητά της όμως δεν της το επέτρεψε και η αδιακρισία του τύπου σε συνδυασμό με τον ξεσηκωμό των υπολοίπων κατοίκων που δεν ήθελαν μια δολοφόνο να ζει ανάμεσά τους, την οδήγησε πάλι στο να μετακομίσει και να ζει σαν κυνηγημένη. Συνολικά η Mary Bell αναγκάστηκε να μετακομίσει πάνω από πέντε φορές και έδινε ψευδή στοιχεία για την ταυτότητά της. Το 1998 φημολογείται πως πληρώθηκε 50.000 λίρες Αγγλίας για τη συνεργασία της με την συγγραφέα Gitta Sereny, η οποία με το βιβλίο της «Cries Unheard» κατέγραψε με λεπτομέρεια τη ζωή της Bell, πράγμα για το οποίο και κατακρίθηκε από αρκετούς που θεώρησαν πως εκμεταλλεύεται την ιστορία της για κερδοσκοπικούς λόγους, εις βάρος πάντα των οικογενειών των θυμάτων. Η Μary όμως υποστήριζε πως με αυτό το βιβλίο προσπαθούσε να αποκαταστήσει την αλήθεια και να ρίξει φως στα όσα είχε βιώσει κατά την παιδική της ηλικία. Παρ’ όλα αυτά, η παραπάνω φήμη έφερε εκείνη και την κόρη της για ακόμα μια φορά στο στόχαστρο των media.

Η Mary Bell κατέφυγε στη δικαιοσύνη προκειμένου να κερδίσει την ανωνυμία της και μαζί την φυσιολογική ζωή που από παιδί αποζητούσε. Το Μάιο του 2003 ήρθε επτέλους η λύτρωση με την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Λονδίνου, που της χάριζε ανωνυμία και πρόσταζε να κρατηθεί η ταυτότητά αυτής και της κόρης της μυστική για το υπόλοιπο της ζωής τους. Παρόμοιες αποφάσεις είχαν βγει και στο παρελθόν για την Maxine Carr, σύντροφο του δολοφόνου του Soham, Ian Huntley καθώς και για τους Jon Venables και Robert Thompson που σκότωσαν τον 2χρονο James Bulger το 1993. Η απόφαση αυτή του δικαστηρίου οδήγησε σε νέες αντιδράσεις από τις οικογένειες των θυμάτων, που αισθάνονταν αδικημένοι που το άτομο που αφαίρεσε τη ζωή των παιδιών τους, έχαιρε πλέον προστασίας της πολιτείας. Το 2009 η Mary Bell σε ηλικία 51 χρόνων έγινε γιαγιά, οπότε με τροποποίηση καλύφθηκε με ανωνυμία και το εγγόνι της, το οποίο αναφέρεται ως «Ζ» στο κείμενο της πιο πάνω απόφασης. Από τότε τα ίχνη της αγνοούνται. Αυτό όμως ίσως και να αποτελεί ένα δείγμα του ότι τελικά ακόμα και ένα άτομο με ένα τόσο άσχημο, τρομακτικό  και δυσοίωνο ξεκίνημα στη ζωή του, μπορεί να καταφέρει να αλλάξει και να ελπίζει σε ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο μέλλον.

Πηγές.

–  http://en.wikipedia.org/wiki/Mary_Bell

– “Mary Bell” BY Shirley Lynn Scott. http://www.trutv.com/library/crime/notorious_murders/famous/bell/index_1.html

–  «How a ΄terrified΄ Mary Bell walked back into the world»By Lorraine Fraser and Andrew Alderson.   http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1312518/How-a-terrified-Mary-Bell-walked-back-into-the-world.html

– “Child killer Mary Bell becomes a grandmother at 51: But all I have left is grief, says victim΄s mother” By Michael Seamark and Paul Sims http://www.dailymail.co.uk/news/article-1110123/Child-killer-Mary-Bell-grandmother-51-But-I-left-grief-says-victims-mother.html

– “1968: Mary Bell found guilty of double killing” http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/december/17/newsid_3261000/3261087.stm

Advertisements

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ: Δολοφονίες με Δηλητήρια: Η Τοξικολογία στην Υπηρεσία της Εξιχνίασης Εγκλημάτων- Το Προφίλ των Δραστών

Η δολοφονία με χρήση δηλητηρίου είναι ένας από τους παλαιότερους τρόπους, και σίγουρα ο πιο δημοφιλής, ιδιαίτερα μεταξύ εκείνων που δεν έχουν άμεση πρόσβαση σε όπλα ή εκείνους που θα προτιμούσαν να ξεφορτωθούν τα θύματά τους χωρίς να τραβήξουν πολλή προσοχή στον εαυτό τους. Ενώ οι σύγχρονοι δηλητηριαστές χρησιμοποιούν μεγάλη γκάμα από ουσίες, από τα δηλητήρια που είναι γνωστά από την αρχαιότητα μέχρι τα νόμιμα φάρμακα σε υπερβολικές δόσεις, πολλοί συνεχίζουν την παράδοση των παλιών δηλητηριαστών χρησιμοποιώντας κλασικά δηλητήρια όπως το αρσενικό, τον βασιλιά των δηλητηρίων και τη στρυχνίνη, που λέγεται πως είναι από τους χειρότερους τρόπους να πεθάνει κανείς από δηλητήριο. Ποιο είναι όμως το προφίλ αυτών των δραστών; Πως μελετά και συμβάλλει στην εξιχνίαση αυτών των εγκλημάτων η επιστήμη της τοξικολογίας; Ποια είναι τα πιο γνωστά είδη δηλητηρίων και τα συμπτώματα που αυτά προκαλούν;

Θα συζητηθούν
Ιστορία της επιστήμης της Τοξικολογίας
Βασικές αρχές της τοξικολογίας
Ποινική αντιμετώπιση του φαινομένου
Τοξικολογικά εργαστήρια και ερευνητές
Βασικές δηλητηριώδεις ουσίες και τα συμπτώματά τους
Το προφίλ των δραστών
Munchausen by proxy syndrome
Διάσημες υποθέσεις ( Mary Ann Cotton, Genene Jones, Μαρία Σαμπανιώτη, Αικατερίνη Δημητρέα, Harold Shipman κ.α.)

Eισηγήτρια: Ειρήνη-Έλλη Μπούτσικα, Δικηγόρος Αθηνών, Μέλος της Συντακτικής Ομάδας του Ηλεκτρονικού Περιοδικού “The Art Of Crime”

Ημερομηνία Κυριακή 16/03
Ώρα 12.00μ.μ.-4.00μ.μ.
Τοποθεσία «περί Ψυχής»
Θησέως 23, Μαρούσι (πλησίον ΗΣΑΠ)
Τηλ.Επικοινωνίας 210-80.68.212 και 694-996.7997

Κόστος 30 ευρώ
Για φοιτητές 20 ευρώ
Παρέχεται Βεβαίωση Παρακολούθησης

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ: ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ-CSI: Διερεύνηση του τόπου του εγκλήματος – Crime Scene Investigation – Crime Scene Profiling

Εισηγήτρια: Ειρήνη-Έλλη Μπούτσικα
Δικηγόρος Αθηνών, Μέλος της Συντακτικής Ομάδας του Ηλεκτρονικού Περιοδικού “The Art Of Crime»

Η εξιχνίαση ενός εγκλήματος αποτελεί μια περίπλοκη και πολυπαραγοντική διαδικασία η οποία στηρίζεται στην έρευση στοιχείων όπως αυτά προκύπτουν απο τον τόπο του εγκλήματος και από την ανακριτική διαδικασία. Η δομημένη και ορθώς σχεδιασμένη διερεύνηση του τόπου του εγκλήματος διασφαλίζει την ενοχή του δράστη, αποδίδει εγκυρότητα στην ανακριτική διαδικασία και συγκροτεί το αδιάσειστο των στοιχείων. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας και τις εξειδικευμένες του γνώσεις, ο ερευνητής καλείται να λύσει το παζλ του εγκλήματος, το οποίο συχνά αποτελείται απο κομμάτια αταίριαστα μεταξύ τους. Η πρώτη επαφή των ερευνητών με τον τόπο του εγκλήματος και τα στοιχεία που θα επιλέξουν προς ανάλυση είναι υψίστης σημασίας. Επιπροσθέτως, η σωστή καταγραφή της όλης διαδικασίας και η αναπάρασταση του εγκλήματος προσφέρουν στον ερευνητή την δυνατότητα να αναλύσει το χάρτη του εγκλήματος απο την σωστή οπτική γωνία. Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις όπου πολλά κομμάτια του παζλ λείπουν? Μπορεί ο ερευνητής να εφαρμόσει τις δεξιότητές του και να βρει τον δράστη? Και αν ναι με ποιόν τρόπο?

Θεματολογία Σεμιναρίου:
• Η θεωρητική και πρακτική αξία της διερεύνησης του τόπου του εγκλήματος
• Πρωτογενής και δευτερογένης τόπος εγκλήματος
• Η εγκυρότητα των τεχνικών που αξιοποιούνται
• Ταυτοποίηση DNA, βλητική και βαλλιστική εξέταση, αποτυπώματα, ιατροδικαστική εξέταση, φωτογράφηση του τόπου του εγκλήματος
• Καταγραφή της διαδικασίας και ανάκριση υπόπτων
• Αναπαράσταση του εγκλήματος
• Case Studies
• Crime Scene Profiling
• Συζήτηση

Πληροφορίες Συμμετοχής:

Ημερομηνία: Σάββατο 8/02
Ώρα: 5.00μ.μ.-9.00μ.μ.
Τοποθεσία: «περί Ψυχής»
Θησέως 23, Μαρούσι (πλησίον ΗΣΑΠ)
Τηλ.Επικοινωνίας 210-80.68.212 και 694-996.7997

Κόστος 30 ευρώ
Για φοιτητές 20 ευρώ
Παρέχεται Βεβαίωση Παρακολούθησης

https://www.facebook.com/events/741396619204486/

Κύκλος Εκπαιδευτικών Σεμιναρίων Δικαστικής Ψυχολογίας και Εγκληματολογίας

Κυριακή  20/10/2013   Ψυχική Υγεία και Έγκλημα: Στυγερός Εγκληματίας ή Ψυχικά Άρρωστος;    12.00μ.μ.-4.00.μ.μ.

Κυριακή  26/10/2013  Criminal profiling “Το Προφίλ του Εγκληματία”   12.00μ.μ.-4μ.μ.

Σάββατο  2/11/2013   Παιδική Πορνογραφία και Παιδική Σεξουαλική Κακοποίηση «Το Προφίλ των Δραστών»   5.00μ.μ.-9.00μ.μ.

 Σάββατο   9/11/2013   ΘΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ: θύματα εγκλημάτων ή «ένοχα» θύματα;   12.00μ.μ.-4.00μ.μ.

Σάββατο   16/11/2013   Η Ψυχολογία της Διαπραγμάτευσης: Διαπραγμάτευση σε Καταστάσεις Κρίσης   5.00μ.μ.-9.00μ.μ.

Σάββατο  23/11/2013     Εγκλήματα λευκού κολάρου, μπλε κολάρου και ο ρόλος της υπάλληλης τάξης και των Κυβερνήσεων   5.00μ.μ.-9.00μ.μ.

Σάββατο  30/11/2013   Σέκτες, (παρα)Θρησκευτικές Οργανώσεις, Ψευδοπροφήτες και Έγκλημα   12.00μ.μ.-4.00μ.μ.

Κυριακή   1/12/13   Το Σωφρονιστικό Σύστημα: Ο εγκλεισμός στη φυλακή: τιμωρία ή σωφρονισμός; -Ελληνικές Φυλακές   12.00μ.μ.-4.00μ.μ.

 

ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ

Ηλιοπούλου Τριανταφυλλιά

Κοινωνική Εργασία (BA), Εγκληματολογία και Ποινικό Δίκαιο (MSc),

Υποψήφια Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

 

Κωστάντη Λαμπάκη

Δικαστική Ψυχολόγος  PHd

 

Ρέα Δεληγιάννη

Ψυχολογία BSc – Δικαστική Ψυχολογία MSc

 

Ειρήνη-Έλλη Μπούτσικα, Δικηγόρος Αθηνών

Μέλος της Συντακτικής Ομάδας του Ηλεκτρονικού Περιοδικού “The Art Of Crime”

 

Τοποθεσία «περί Ψυχής»

Θησέως 23, Μαρούσι (πλησίον ΗΣΑΠ)

Τηλ.Επικοινωνίας  210-80.68.212  και  694-996.7997

Κόστος 130 ευρώ

Παρέχεται Βεβαίωση Παρακολούθησης

Ρωτώντας (σ)την πόλη: “Ποια η γνώμη σας για τη δυνατότητα που παρέχει πλέον ο σωφρονιστικός κώδικας στους κρατούμενους να συνευρίσκονται ερωτικά με τις /τους συντρόφους τους κατά τη διάρκεια της κράτησής τους;»

Αναδημοσίευση από το ηλεκτρονικό εγκληματολογικό περιοδικό «The Art of Crime«, τεύχος 24, Μάρτιος 2013
Δείτε το άρθρο εδώ.
Της Χρυσούλας Μάντζιου, δικηγόρου ΑΘηνών.
Αναστασία, 28 ετών, μουσικός
Θεωρώ ότι είναι θεμιτό και απόλυτα φυσιολογικό να συνευρίσκονται οι κρατούμενοι ερωτικά με τους συντρόφους τους, αρκεί να υπάρχει ειδικός χώρος συνεύρεσης όπου δεν θα ενοχλούνται οι υπόλοιποι αλλά και οι εργαζόμενοι της φυλακής. Η ερωτική επαφή είναι μία βιολογική ανάγκη, ανθρώπινη και επιτρεπτέα. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να την αφαιρέσει από κανέναν ακόμα κι αν αυτός εκτίει την ποινή του όντας ακόμα κι εγκληματίας. Φυσικά μια τέτοια απόφαση προϋποθέτει και τον σεβασμό από τη μεριά του κρατουμένου(να μην προσβάλει τους συγκρατούμενούς του δημοσιοποιώντας την πράξη του, είτε με λεκτικό τρόπο είτε με άσεμνες χειρονομίες κλπ).
Χρυσούλα, 28 ετών, δικηγόρος
Θεωρώ ότι σκοπός της επιβολής ποινών είναι καθαρά σωφρονιστικός και όχι ανταποδοτικός. Η στέρηση της ελευθερίας αποτελεί το έσχατο μέτρο ποινής στη χώρα μας. Θεωρώ ότι σε κάθε περίπτωση ο εγκλεισμός δεν πρέπει να σημαίνει απομόνωση από τη ζωή. Οι φυλακισμένοι πρέπει να μορφώνονται, να εργάζονται, να συνευρίσκονται με τους συντρόφους τους. Με αυτόν τον τρόπο θα αποκλείονται οι τόσοι πολλοί βιασμοί στις φυλακές. Εξάλλου οι φυλακισμένοι πρέπει να προετοιμάζονται ήδη μέσα στη φυλακή για την επανένταξή τους στην κοινωνία. Η συντροφικότητα που είναι κάτι που συνδέεται άμεσα με τον άνθρωπο, πρέπει να υπάρχει και στη φυλακή, είναι πρωταρχική ανάγκη που δεν μπορεί να τη στερείται κανείς όπως είναι και το φαγητό …
Δέσποινα, 32 ετών, σκηνοθέτης
Συμφωνώ, για λίγες φορές το μήνα για να υπάρχει λιγότερη ένταση στις φυλακές, άρα και λιγότερες διαμάχες μεταξύ των φυλακισμένων.
Μιχάλης, 78 ετών, συνταξιούχος
Όχι. Ή μιλάμε για φυλάκιση ή για ελευθερία. Από τη στιγμή που είναι κάποιος εγκλεισμένος θα πρέπει να στερείται και αυτού του δικαιώματος.
Γιάννης, 27 ετών, αστροφυσικός
Φαντάζομαι ότι συνήθως ο/η σύζυγος του κρατουμένου και ο ίδιος ο κρατούμενος δεν ζούνε σε εγγύτητα κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, και δεν έχουν συχνή επικοινωνία ή επαφή. Εφόσον η μεταφορά τους μπορεί να γίνει με ασφάλεια, η διάταξη αυτή ίσως προσφέρει κάτι θετικό σ΄ αυτό το μικρό ποσοστό των κρατουμένων.
Γιάννης, 30 ετών, διεθνολόγος
Πιστεύω ότι είναι ένα μέτρο προοδευτικό και ανατρεπτικό προς την σωστή κατεύθυνση. Βοηθάει τον σωφρονιζόμενο άμεσα, σε αρκετό βαθμό αλλα και έμμεσα το κοινωνικό σύνολο. Πρέπει ωστόσο να είναι ένα δικαίωμα που να μην παρέχεται σε όλες τις κατηγορίες σωφρονιζόμενων ανεξαιρέτως. Πρέπει να τεθούν κριτήρια που να σχετίζονται με τη συμπεριφορά του φυλακισμένου στη φυλακή.
Αντώνης, 40 ετών , δημόσιος υπάλληλος
Και βέβαια να επιτρέπεται η ερωτική συνεύρεση των φυλακισμένων με τους/τις συντρόφους τους! Τιμωρία δε σημαίνει αποκτήνωση! Και αν απαγορευθεί υπάρχουν άλλοι τρόποι πιο εξευτελιστικοί για να καλυφθεί το κενό…δεν νομίζω να τους θέλαμε για τους εαυτούς μας!
Ελένη, 29 ετών, ειρηνοδίκης
Το είχα διαβάσει πως ήθελαν να εισηγηθούν κάτι τέτοιο, αλλά πραγματικά νομίζω ότι υστερούμε σε άλλα ουσιώδη δικαιώματα(όχι μόνο των φυλακισμένων) που η συνεύρεση είναι παρατρεχάμενο! Πάντως Ευρώπη δεν είμαστε, για να εφαρμόζουμε τόσα έξτρα-δικαιώματα(!)
Ζαχαρίας, 36 ετών, αγρότης
Από τη μία πλευρά θα μπορούσα να πω ότι από ανθρωπιστική άποψη, θα έπρεπε να επιτρέπεται, αλλά θα έλεγα ότι δεν θα έπρεπε να συνευρίσκονται, διότι αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα για όλους. Το να είναι στη φυλακή σημαίνει ότι έχουν τιμωρηθεί για κάτι κακό που έχουν κάνει στο παρελθόν. Αν τους επιτραπεί η συνεύρεση, τότε δεν θα τους λείπει κάτι διαφορετικό από τους ανθρώπους που ζουν έξω από τις φυλακές. Μπορεί να κάνω λάθος στην κρίση μου, μα αυτό εξαρτάται ακόμα από τη συχνότητα της συνεύρεσης που θα τους επιτρέπεται να έχουν, αν τους επιτραπεί να συνευρίσκονται μια φορά το μήνα , αυτό δεν σημαίνει κάτι. Οι άνθρωποι μπορούν να βρουν άλλους τρόπους να ικανοποιούν τους εαυτούς τους. Αντί να τους επιτραπεί η συνεύρεση, θα έπρεπε να τους επιτρέπεται να περνούν περισσότερο χρόνο με τις οικογένειές τους και να σκέφτονται για ένα καλύτερο μέλλον. Βρίσκω το θέμα αυτό περί ερωτικής συνεύρεσης στη φυλακή λιγάκι περιττό. Υπάρχουν τόσα άλλα πράγματα να συζητήσουμε και να σκεφτούμε στη ζωή εκτός από την ερωτική συνεύρεσή τους. Ειλικρινά δεν ξέρω τα συναισθήματα των φυλακισμένων, το πώς νιώθουν και τι περνάνε εκεί μέσα, όμως σίγουρα σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρξει μια ισορροπία και όχι ασυδοσία.
Γκέλυ, 30 ετών, δασκάλα
Απ’ ότι ξέρουμε σκοπός των σωφρονιστικών ιδρυμάτων είναι αυτό που η ίδια λέξη αναφέρει. Ο σωφρονισμός των κρατουμένων. Δηλαδή, η παραδειγματική τιμωρία τους προς γνώση και συμμόρφωση ώστε να επανενταχθούν ομαλά στην κοινωνία αφού «κτίσουν» την ποινή τους. Για να επιτευχθεί αυτό, είναι απαραίτητο οι συνθήκες διαβίωσης μέσα στις φυλακές να παρέχουν κάποια χαρακτηριστικά ελευθερίας και φυσικά να ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου. Μία από τις ανάγκες των κρατουμένων που πολλές φορές «καταστρατηγείται» είναι η ανυπαρξία σεξουαλικών επαφών, με αποτέλεσμα την εμφάνιση έντονης σεξουαλικής βίας στα σωφρονιστικά ιδρύματα. Για την εξάλειψη της παραπάνω βίας και την ομαλή επανένταξη των κρατουμένων στην κοινωνία, θεωρώ σωστή τη δυνατότητα που παρέχει πλέον ο σωφρονιστικός κώδικας που επιτρέπει στους κρατούμενους να συνευρίσκονται ερωτικά με τις /τους συντρόφους τους κατά τη διάρκεια της κράτησής τους.
Ιωάννα, 35 ετών, γεωλόγος
Θεωρώ πως η σεξουαλική συνεύρεση έχει δύο παραμέτρους που οφείλει κανείς να λάβει υπόψη : α) την σεξουαλική εκτόνωση β) την συνεύρεση με έναν άλλο άνθρωπο τόσο σωματική όσο και συναισθηματική. Με βάση αυτά μόνο ως καλή ιδέα μπορώ να χαρακτηρίσω την ρύθμιση αυτή. Η σεξουαλική εκτόνωση βοηθά τον άνθρωπο εν γένει και τον κρατούμενο εν προκειμένω, να μειώσει τις επιθετικές του ορμές. Η σωματική επαφή έχει ως αποτέλεσμα την μείωση του άγχους και η συναισθηματική επαφή, εάν υπάρχει, μπορεί να βοηθήσει τον κρατούμενο να μην νιώσει πως είναι συναισθηματικά νεκρός. Απαραίτητη είναι κατά τη γνώμη μου η δωρεάν παροχή μέτρων προφύλαξης κατά της μετάδοσης ασθενειών.
Αδαμαντία, 59 ετών, λογίστρια
Νομίζω μέσα στη φυλακή μπορούν να συνευρίσκονται, εφόσον τηρηθούν οι κατάλληλοι κανόνες ασφαλείας, είναι και αυτοί άνθρωποι!
Γιώτα, 31 ετών, βιολόγος
Από τη στιγμή που δίνουν δικαιώματα στους κρατούμενους τουλάχιστον σε όλους συμφωνώ με το συγκεκριμένο. Στα πλαίσια σωφρονισμού αλλά επίσης και στα πλαίσια ψυχολογίας τους που έχει να κάνει με το καλό όλων των πολιτών και των ίδιων για την γρήγορη επανένταξή τους στην κοινωνία. Αυτό γιατί το σεξ, η ερωτική επαφή και η ανάγκη για αυτήν είναι κάτι ανθρώπινο και βοηθά απίστευτα στην ανθρώπινη ψυχολογία, στην ψυχική υγεία και ηρεμία και αποτελεί κομμάτι της ψυχολογικής αντιμετώπισης του κρατουμένου από τον ψυχολόγο για την ολοκλήρωση της σωστής αντιμετώπισης του κρατουμένου. Από την άλλη συμφωνώ με αυτό στα πλαίσια των δικαιωμάτων αν και προσωπικά πιστεύω ότι σε κάποιες περιπτώσεις δεν πρέπει κρατούμενοι να έχουν πολλά δικαιώματα αλλά να τιμωρούνται παραδειγματικά και να στερούνται πλήρως δικαιώματά τους, κάποιες περιπτώσεις και κάποιοι κρατούμενοι πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως ακριβώς οι πράξεις τους, κάποιοι άνθρωποι πολύ απλά πρέπει να δεχτούμε ότι παρ’ όλον τον σωφρονισμό αρνούνται να διαφέρουν από τα κτήνη.
Ελένη, 22 ετών, φοιτήτρια ιατρικών εργαστηρίων
Είμαι απολύτως σύμφωνη με αυτό το κώδικα, διότι και ο κρατούμενος έχει ψυχή! Επίσης ο/η σύντροφος του κρατούμενου τι φταίει;! Γιατί να την πληρώσει αυτός/ή; Να και κάτι καλό που βγάλανε!
Χρήστος, 64 ετών, δημόσιος υπάλληλος
Ναι, για να είναι ήρεμοι και υπό την προϋπόθεση να μην τους δίνουν άδειες εξόδου. Ή είναι φυλακή ή δεν είναι.
Μαρία, 60 ετών, οικοκυρά
Είμαι υπέρ διότι θεωρώ ότι αφορά ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα και βιολογικές ανάγκες του ανθρώπου και δεν θα έπρεπε να παραβιάζεται για να μην παρεκκλίνουν της φύσης τους και οι κρατούμενοι.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Χαρακτηριστικά ο Wilhelm Reich, σε μελέτες που έχει κάνει για την εργονομία αναφέρει:
«Ο έρωτας, η εργασία και η γνώση είναι οι αστείρευτες πηγές της ζωής μας, αυτές πρέπει και να την κυβερνούν».
Άλλα συμπεράσματά του είναι τα εξής:
– Οι δηλώσεις ανέργων εργατών που έχουν καταδικαστεί σε μεγάλες περιόδους αδράνειας, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Κατά τη περίοδο που είναι άνεργοι υποφέρουν πολύ πιο έντονα από σεξουαλική διέγερση απ΄ ότι όταν εργάζονται».
-Μια παρατήρηση η οποία μπορεί να γίνει και να ξαναγίνει είναι ότι κάποιος νιώθει περισσότερη ή λιγότερη απροθυμία να εργαστεί μετά από μη ικανοποιητική συνουσία, ενώ η χαρά στην
εργασία ξαφνικά αυξάνει έπειτα από μια ικανοποιητική σεξουαλική εμπειρία.
-Από απλή φαινομενική οπτική, μετά από μια ικανοποιητική σεξουαλική εμπειρία, μια αυξανόμενη αίσθηση αυτοπεποίθησης μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και μια πιο πλήρης αίσθηση δύναμης μπορεί να παρατηρηθεί. Αντιθέτως, μετά από μια μη ανικανοποίητη σεξουαλική εμπειρία, οι άνθρωποι παραμένουν πιεσμένοι από στενοχώρια, ανησυχία και μειωμένη αυτοπεποίθηση.
-Αυτό επιτρέπει το συμπέρασμα ότι, όταν οι σεξουαλικές ιδέες έχουν ικανοποιηθεί, η ελεύθερη, μη εξιδανικευμένη σεξουαλική ενέργεια μετατρέπεται σε ναρκισσιστική libido, δηλαδή, σε μια ποιοτικά διαφορετική κατάσταση. Η αυξημένη αίσθηση δύναμης και αυτοπεποίθησης προέρχεται από αυτό και είναι η αιτία της αυξημένης παραγωγικότητας. Η σεξουαλική ικανοποίηση λοιπόν, συνεπάγεται ξαλάφρωμα του σεξουαλικού μηχανισμού και ταυτόχρονα ενδυνάμωση του συστήματος εξιδανίκευσης.
-Με όρους της μακροπρόθεσμης ικανότητας για εργασία, η ανεπαρκής σεξουαλική ικανοποίηση συχνά οδηγεί σε σεξουαλική καταπίεση και νευρωτική αρρώστια πιο γρήγορα απ΄ ότι η ολοκληρωτική αποχή όταν είναι παρόν ένα ισχυρό κίνητρο. Οι σεξουαλικές φαντασιώσεις είναι πιο συνειδητές, πιο άφθονες και πιο ενοχλητικές, επειδή η από αντίδραση υποκατάσταση είναι λιγότερο επιτυχής. Αλλά κάποιες φορές ένα άτομο απελευθερώνει τον εαυτό του από την οδυνηρή σεξουαλική διέγερση με μια καταναγκαστική πράξη, θέτοντας σε κίνηση τον ίδιο μηχανισμό που λειτουργεί στο άτομο που έχει ζήσει σε εγκράτεια για εξωτερικούς λόγους. Η υποκατάσταση δια μέσω κοινωνικών επιτευγμάτων γίνεται τότε πιο επιτυχής.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ: Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα στην Δικαστική Ψυχολογία

Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα στην Δικαστική Ψυχολογία
Κοινωνιολογική και Νομική προσέγγιση στην Εγκληματικότητα

Την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα, ο όρος δικαστική ψυχολογία έγινε όλο και περισσότερο εμφανής στη σύγχρονη κοινωνία, και όλο και περισσότεροι φοιτητές αναζητούσαν πληροφορίες σχετικά με μαθήματα που σχετίζονται με αυτό το γοητευτικό θέμα. Αλλά τι είναι η δικαστική ψυχολογία; Σίγουρα ο όρος υπήρχε για πολλά χρόνια, αλλά οι ειδικοί στον τομέα συχνά διαφωνούσαν ως προς το εύρος που καλύπτει αυτό ο κλάδος. Η δικαστική ψυχολογία έχει διφυή υπόσταση, το γνωστικό της αντικείμενο κατανέμεται σε δύο επιστημονικά πεδία : στην επιστήμη της ψυχολογία και ειδικότερα στον κλάδο της εφαρμοσμένης ψυχολογία και στην επιστήμη του Δικαίου, στους κλάδους των ποινικών και εγκληματολογικών επιστημών.

Στο παρών εκπαιδευτικό σεμινάριο, θα παρουσιαστεί η ψυχολογική, νομική και κοινωνιολογική προσέγγιση σε θεμελιώδη εγκληματολογικά ζητήματα. Θα αναφερθούν οι βασικές θεωρήσεις των γενεσιουργών παραγόντων του εγκλήματος και οι ψυχοκοινωνικές διαστάσεις της αποκλίνουσας συμπεριφοράς, Θα συζητηθούν αναλυτικά συγκεκριμένες μορφές εγκληματικότητας και βασικές γνώσεις για τα είδη της εγκληματικότητας και των εγκληματιών.

Εισηγήτριες:

  • Πανωραία Μαρία Δεληγιάννη, Κοινωνική Λειτουργός, Ψυχολογία BA, Δικαστική Ψυχολογία Msc
  • Eιρήνη – Έλλη Μπούτσικα, Δικηγόρος Αθηνών
  • Χαριτίνη Λοΐζου, Ψυχολόγος – Εγκληματολόγος

Συγκεκριμένα η θεματολογία του σεμιναρίου ανα ημέρα είναι η ακόλουθη:

Αναλυτικό πρόγραμμα:

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013 17:00-21:00
Εισαγωγή στις ψυχολογικές, κοινωνιολογικές και νομικές θεωρήσεις του Εγκλήματος

Εισαγωγή στην Δικαστική Ψυχολογία, ιστορική αναδρομή και εξέλιξη του κλάδου. Ψυχολογικές θεωρητικές προσεγγίσεις για το εγκληματολογικό φαινόμενο και τις διαστάσεις του.

Εισαγωγή στην Εγκληματολογία, κοινωνιολογικές προσεγγίσεις για το έγκλημα, η εξελικτική πορεία της μελέτης του εγκλήματος ως κοινωνικό φαινόμενο και οι κοινωνικές αναπαραστάσεις του εγκλήματος.

Ποινικό Δίκαιο και Ανακριτική: Εισαγωγικές Παρατηρήσεις και Ιστορική Αναδρομή

Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

Ψυχολογική Προσέγγιση του εγκλήματος και το φύλο του δράστη. Εξέταση συγκεκριμένων εγκλημάτων

− Εγκληματική προσέγγιση του φύλου

− Χαρακτηριστικά του άνδρα και της γυναίκας εγκληματία

− Τύποι εγκλημάτων που διαπράττουν και ο ρόλος τους σε αυτά

− Εγκλήματα Πάθους

− Σωματική και Σεξουαλική Βία στην Οικογένεια

− Σεξουαλικά Εγκλήματα

− Συζήτηση, Συμβουλευτικές οδηγίες και προβολή οπτικοακουστικού υλικού

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013

Το φαινόμενο της παραβατικότητας ανηλίκων. Ορισμένα σύγχρονα παραδείγματα.

– Εννοιολογική οριοθέτηση των όρων «παραβατικότητα ανηλίκων».

– Θεωρητικές εγκληματολογικές προσεγγίσεις για τους ανήλικους παραβάτες.

– Παράγοντες που προτρέπουν ή αποτρέπουν τους ανήλικους σε παραβατική δραστηριότητα.

– Ο ρόλος της οικογένειας, του σχολείου, των συνομιλήκων και των Μ.Μ.Ε.

– Το φαινόμενο της σύστασης συμμοριών ως παραβατική δραστηριότητα.

– Το φαινόμενο του χουλιγκανισμού.

– Το φαινόμενο του bulling και οι διαστάσεις που έχει λάβει στις μέρες μας.

– Το φαινόμενο της παραβατικής χρήσης του διαδικτύου από ανήλικους από τη σκοπιά του θύτη.

– Κλείσιμο, συζήτηση, ασκήσεις και σύντομες οπτικοακουστικές παρουσιάσεις

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013

Ποινική Δικαιοσύνη

Εισαγωγή στο Γενικό Ποινικό Δίκαιο.

-Η έννοια του εγκλήματος στον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα.

-Είδη εγκλήματος

-Αντικειμενική και Υποκειμενική Υπόσταση.

-Ζητήματα καταλογισμού και λόγοι άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης.

-Απόπειρα και Συμμετοχή

-Ζητήματα συρροής.

Η Ποινική Διαδικασία από δικονομική σκοπιά:

-Από την Προδικασία μέχρι την Ποινική Δίκη

-Βασικές Αρχές

-Δικαιώματα κατηγορουμένου

-Σωφρονιστικά Καταστήματα

Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013

Το φαινόμενο του εθισμού. Ναρκωτικές ουσίες, τζόγος, διαδίκτυο.

– Εννοιολογική οριοθέτηση των όρων εξάρτηση, εθισμός.

– Θεωρητικές προσεγγίσεις που επιχειρούν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο αυτό από εγκληματολογική σκοπιά.

– Κοινωνικές αναπαραστάσεις για τους εξαρτημένους και οι ψυχολογικές και κοινωνικές προεκτάσεις του ζητήματος.

– Το φαινόμενο της χρήσης ναρκωτικών ουσιών.

– Το φαινόμενο της εξάρτησης από τον τζόγο.

– Μια σύγχρονη μορφή εξάρτησης από το διαδίκτυο.

– Κλείσιμο, συζήτηση, ασκήσεις και παρουσίαση οπτικοακουστικού υλικού.

Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

Τρομοκρατία , Οργανωμένο έγκλημα και Εγκλήματα Μίσους

− Τρομοκρατία, Οργανωμένο έγκλημα και εγκλήματα μίσους ως όροι και έννοιες

− Ψυχολογικές θεωρίες για την Πολιτική Βία, το Οργανωμένο Έγκλημα και τα Εγκλήματα Μίσους

− Το φαινόμενο της Τρομοκρατίας

− Το φαινόμενο του Οργανωμένου Εγκλήματος

− Εγκλήματα μίσους

− Ψυχολογικό Προφίλ του δράστη και τα χαρακτηριστικά του

− Το διαδίκτυο ως εργαλείο τέλεσης των αναφερθέντων εγκλημάτων

− Ψυχολογικές Επιπτώσεις των Θυμάτων

− Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, ανάλυση του φαινομένου- συναισθήματα και συμπεριφορές του θύματος.

− Τρόποι αντιμετώπισης

− Συζήτηση, ασκήσεις και προβολή βίντεο.

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Ανακριτική – Αστυνομική : Βασικές μέθοδοι διερεύνησης

-Ο τόπος του εγκλήματος και η συλλογή στοιχείων.

-Ιατροδικαστικά ζητήματα (Τ.Ο.D, rigor mortis, livor mortis κτλ)

-Εξέταση DNA

-Δακτυλικά αποτυπώματα (γενικά χαρακτηριστικά, τρόπος συλλογής κ.α)

-Κηλίδες αίματος

-Τοξικολόγική εξέταση (ναρκωτικές ουσίες, δηλητήρια κ.α)

-Μέθοδοι συλλογής και ανάλυσης ιχνών (γυαλί, τρίχες, ίνες, μπογιά, χρώμα, σωματικά υγρά κτλ)

-Βαλλιστική εξέταση

-Βασικές αρχές Γραφολογίας

Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013

Εγκληματολογική Ψυχολογία

Criminal Profiling

− τα πρώτα στάδια ανάπτυξης των μεθόδων για την σκιαγράφηση και τις ποικίλες προσεγγίσεις στην ανάλυση των εγκλημάτων

− Στόχοι στο ψυχολογικό προφίλ

− Οι μέθοδοι σκιαγράφησης του προφίλ του εγκληματία

− η ανάλυση της σκηνής του εγκλήματος (προφίλ βάσει γεωγραφικών δεδομένων)

− σύγχρονες τεχνικές σκιαγράφησης προφίλ

− το ψυχολογικό προφίλ κατά συρροήν δολοφόνων και βιαστών

− Ο ρόλος του θύματος στη σκιαγράφηση

− Ιστορία του φαινομένου της κατά συρροή δολοφονίας

− Υποθέσεις Κατά Συρροή Δολοφόνων

− Κατά συρροή Δολοφόνοι : Άνδρες –Γυναίκες

− Εννοιολογική προσέγγιση και θεωρίες Ψεύδους, Υπερβολής, Εξαπάτησης

− Ψευδείς καταθέσεις μαρτύρων και ομολογίες

− Τρόποι και Μέθοδοι ανίχνευσης Ψεύδους

− Συζήτηση, ασκήσεις και παρουσίαση οπτικοακουστικού υλικού.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΩΡΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: 5.00μ.μ.-9.00μ.μ. (ισχύει για όλα τα σεμινάρια του κύκλου)
ΚΟΣΤΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 150 ευρώ

ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Κέντρο Συνθετικής Ψυχοθεραπείας «Περί Ψυχής»

Θησέως 23 και Διονύσου, Μαρούσι (πλησίον ΗΣΑΠ)

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210-80.68.212, 6949967997